پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 543 |
| تعداد مقالات | 4,224 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,800,314 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,449,950 |
شناسایی رویکردهای تدریس در آموزش معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان | ||
| پژوهش در آموزش معارف و تربیت اسلامی | ||
| دوره 7، شماره 2، تیر 1405، صفحه 29-50 اصل مقاله (2.78 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/riet.2025.20525.1513 | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم سادات پیش بین1؛ معصومه محمدآبادی* 2 | ||
| 1گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| 2گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| عرصه تعلیم و تربیت از مهمترین زیرساختهای تعالی همهجانبه کشور و ابزار جدی برای ارتقای سرمایه انسانی شایسته در عرصههای مختلف است. از آنجایی که دروس معارف اسلامی در ارائه آموزههای دینی و ایجاد تحولی عمیق در بینش دانشجویان و تقویت یا تغییر سبک زندگی به سمت تعالی و معنویت نقش موثری دارند، هدف این پژوهش ارائه مدل رویکرد تدریس اثربخش در آموزش دروس معارف اسلامی میباشد. روش پژوهش پیمایش کیفی است. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید هیأت علمی و مدرسان حقالتدریس گروه معارف در دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی بوده که براساس روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر، اشباع داده حاصل شد و مصاحبه متوقف گردید. به منظور اطمینان از قابلیت اعتماد (پایایی) مصاحبهها، از روش کدگذاری توسط کدگذار دیگر و بازکدگذاری پژوهشگر استفاده شد. مقدار پایایی بین کدگذاران در کدگذاری مجدد توسط کدگذار دیگر 95% به دست آمد که نشان دهنده پایایی مطلوب و دقیق میباشد. برای اعتبارپذیری (روایی) مصاحبهها از روش همسوسازی استفاده شد و بر این اساس روایی و پایایی تایید گردید. به منظور تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از مصاحبه، از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. یافتههای این پژوهش در قالب سه مقوله اصلی رویکرد منضبطانه، رویکرد تسهیلگر و رویکرد آزادمنشانه در تدریس ارائه شده است. براساس یافتههای پژوهش، پیشنهاد میشود به منظور ارتقاء سطح تدریس اساتید و دستیابی به تدریس اثربخش، از مدل ارائه شده در این پژوهش استفاده شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تدریس؛ آموزش معارف اسلامی؛ اساتید؛ دانشگاه فرهنگیان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Identifying Teaching Approaches in the Education of Islamic Studies at Farhangian University | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Azam Sadat Pishbin1؛ Masomeh MohammadAbadi2 | ||
| 1Department of Islamic Studies, Farhangian University, Tehran, Iran | ||
| 2Department of Educational Management, Farhangian University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| The field of education is among the most important infrastructures for the comprehensive excellence of the country and a serious tool for elevating competent human capital in various arenas. Since Islamic studies courses play an effective role in presenting religious teachings, creating a profound transformation in students' insights, and strengthening or changing lifestyles toward excellence and spirituality, the aim of this research is to present an effective teaching approach model in the instruction of Islamic studies courses. The research method is a qualitative survey. The statistical population of the research includes faculty members and adjunct instructors of the Islamic studies department at Farhangian University of North Khorasan, who were selected based on a purposive sampling method. After semi-structured interviews with 15 individuals, data saturation was achieved and the interviews were stopped. In order to ensure the reliability (dependability) of the interviews, the method of coding by another coder and recoding by the researcher was used. The inter-coder reliability value in the recoding by another coder was obtained at 95%, which indicates a desirable and accurate reliability. For the validity (credibility) of the interviews, the triangulation method was utilized, and on this basis, validity and reliability were confirmed. In order to analyze the data obtained from the interviews, open, axial, and selective coding were used. The findings of this research are presented in the form of three main categories: a disciplined approach, a facilitating approach, and a laissez-faire approach in teaching. Based on the research findings, it is suggested that the model presented in this research be used in order to improve the level of professors' teaching and achieve effective teaching. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Effective teaching, Islamic studies courses, Professors, Farhangian University | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
پاک سرشت، محمدجعفر (1383). کاوشی درباره روش تدریس در دانشگاه. علوم تربیتی و روانشناسی، 11(3-4)، ص174-155.
جعفری، محمدتقی (1375). فلسفه دین. تهران: مؤسسه فرهنگی اندیشه.
حلیمی جلودار، حبیبالله (1394). بررسی دیدگاه دانشجویان درباره شیوه آموزش دروس معارف اسلامی با تأکید بر خصایص جمعیتشناختی آنان (نمونه موردی دانشجویان دانشگاه مازندران). پژوهش و نگارش کتب دانشگاهی، 19(117)، ص37 -98.
حمیدیزاده، کتایون (1402). بررسی شیوههای آموزش دروس معارف اسلامی در دانشگاه فرهنگیان از دیدگاه دانشجو معلمان. پژوهش در آموزش معارف و تربیت اسلامی، 4(4).
خامنهای، سید علی (1397). طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن. قم: انتشارات صهبا، چاپ بیستم.
خدارحمی، سمیه؛ حافظی، حسین؛ فرج الهی، مهران؛ سرمدی، محمدرضا (1403). ارائه مدل علّی اثربخشی تدریس برخط براساس نگرش نسبت به تدریس برخط؛ نقش واسطهای خودکارآمدری تدریس برخط. مطالعات آموزشی و آموزشگاهی، 13(1).
ساروخانی، باقر (1393). روشهای تحقیق در علوم اجتماعی اصول و مبانی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ج1.
عابدینی بلترک، میمنت؛ منصوری، سیروس؛ اسدنیا ،مهین؛ میرزا آقایی، مهدی (1394). رویکردهای تدریس مبتنی بر سازندهگرایی؛ شیوه مناسب آموزش در علوم پزشکی. پژوهش در آموزش علوم پزشکی، شماره 7.
عباسی، حسن (1399). روش تدریس هدایتمحور؛ پیوست اخلاقی روزآمد برای کارآمدسازی دروس معارف اسلامی در دانشگاهها. پژوهشنامه اخلاق، 13(48)، ص74-51.
عبداللهی، اسماعیل؛ رضاییزاده، مرتضی؛ جعفری، اسماعیل (1402). واکاوی نقش پرسشگری در ارتقای تاثیر کلاس معکوس بر روی یادگیری و واکنش دانشجویان. آموزش در علوم انتظامی، 11(40)، ص220-181.
فرحزادی، اکبر (1403). عوامل و موانع موثر بر فرآیندتاثیرگذاری در تدریس با تمرکز بر دروس معارف اسلامی. معارف، شماره 119، ص47-29.
قربانی، هاشم؛ ابوالحسنی نیارکی، فرشته (1399). الگوی مقایسهای؛ راهکاری کارآمد برای تدریس دروس معارف اسلامی در دانشگاهها در ساحت تبیین و دفاع از آموزههای اسلامی. تربیت اسلامی، 15(31)، ص148-127.
محمدی، محمود (1402). بررسی مسائل آموزش دروس معارف اسلامی در دانشگاه فرهنگیان. پژوهش در آموزش معارف و تربیت اسلامی، 5(2).
محمدی، مهدی؛ مزروقی، رحمتاله؛ ناصری جهرمی، رضا؛ ذرفشان، مریم؛ مختاری، زینب (1394). تاثیر تدریس مشارکتی بر انسجام گروهی دانشجویان :بررسی نقش واسطهای رویکردهای مشارکت. دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، 16(61)، ص59-49.
مهدینژاد، ولی؛ اسماعیلی، رقیه (1393). رابطه میان رویکردهای تدریس اعضای هیأت علمی و رویکردهای یادگیری دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان. پژوهشهای آموزش و یادگیری، 21(5).
Afif Ananta, M., Pasaribu, R. & Dahlan, A. (2025). Innovative Approaches to Learning and Islamic Education Methods. Jurnal Pendidikan Islam, 2(1), p. 10–15. https://doi.org/10.70938/judikis.v2i1.54
Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action. The Journal of Educational Research, 85(2), p. 89–99.
Carron, A.V., Colman, M.M., Wheelar, J. & Stevens, D. (2002). Cohesion and performance in sport. Journal of Sport and Exercise Psychology, no. 24, p. 168-188.
Corbin, J. & Strauss, A. (2014). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory. Sage publications.
Jansen, H. (2010). The Logic of Qualitative Survey Research and its Position in the Field of Social Research Methods. https://doi.org/10.17169/fqs11.2.1450
Msimanga, M. R. (2017). Teach and assess: A strategy for effective teaching and learning in economic and management sciences. Doctoral Dissertation, Faculty of Education. University of The Free State Bloemfontein.
Norton, L., Richardson, J.T.E., Hartley, J., Newstead, S. & Mayes, J. (2005). Teachers’ Beliefsand Intentions Concerning Teaching in High. British Journal of Educational Psychology, no. 71, p. 511-530.
Skinner, B.F. (1953). Science and Human Behavior. Journal of Advanced Nursing, 28(4), p. 899-910.
Travis, J.E. (1996). Models for Improving College Teaching: A Faculty Resources Gains in Student Learning. Journal of Computers & Education, 58(2), p. 679–687.
Trigwell, K. & Prosser, M. (1997). Towards an Understanding of Individual Acts of Teaching and Learning. Higher Education Research and Development, 16(2), p. 241-252.
Troth, A.C., Jordan, P.J. & Lawrence, S.A. (2012). Emotional intelligence, communication competence, and student perceptions of team’s cohesion. Journal of Psycho Educational Assessment, 30, p. 315- 319.
Yang, N. (2015). Quality teaching in large university classes: designing online collaboration among learners for deep understanding. Doctoral Dissertation. School in Psychological Sciences and Education, Athesina Studiorum Universitas. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 139 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 50 |
||