پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 542 |
| تعداد مقالات | 4,203 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,772,562 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,424,833 |
نقش اجتماعی زبان: خشونت، سرکوب و دیگریستیزی در ادبیات نمایشی با رویکرد مطالعات پسااستعماری (نمونه های موردی: تحلیل نمایشنامة بی شیر و شکر) | ||
| پژوهش در آموزش زبان و ادبیات فارسی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 تیر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/rpllp.2026.21823.1301 | ||
| نویسنده | ||
| صادق رشیدی* | ||
| عضو هئیت دانشگاه فرهنگیان | ||
| چکیده | ||
| جریان های پسامدرن و پساساختارگرایی بر متن و متن بودگی گفتمان اجتماعی، بر تحقیقات و رویکردهایی که توسط بسیاری از نظریهپردازان مطالعات پسااستعماری اتخاذشده، تأثیر زیادی داشته است. درنتیجه مطالعه و پژوهش در باب متون ادبی بهعنوان ابزار تسلط و سیطرة فرهنگی بسیار بیش از سایر صورتهای تولیدات زیباییشناختی انجام گرفته است. متن ادبی غالباً همان مکانی تلقی میشود که فرهنگ استعماری هویت بومی را در چارچوب آن ساخته و تثبیت کرده است. نظریههای ادبی معاصر نیز نظریهپردازان پسااستعماری را به تأکید بر لغزشها و حذفها هدایت کردهاند که دستور کار صورتبندیهای ادبی استعمارگر را آشکار میسازد. این موضوع به بحثهای فرااون درباره معنا و کاربرد زبان منجر شد و پرسشهایی مطرح شد مبنیبر اینکه آیا استمرار استفاده از زبان استعمارگران در فرهنگ پسااستعماری ازنظر سیاسی موجه و نوعی انتخاب زیباییشناختی است، یا نشاندهنده استمرار انقیاد در مقابل یکی از صورتهای عمده سلطۀ استعماری است؟ شیوههایی که متون مردمان استعمارشده، به استعمارگران خود پاسخ میدهند تا شیوهای از مقاومت پدید آورند، عرصۀ مهم دیگری از مطالعات پسااستعماری است. در این مقاله که بر اساس تحقیقات کیفی و روش شناسی تحلیل انتقادی نوشته شده، ما به بررسی انتقادی کاربرد زبان در ادبیات نمایشی پرداخته ایم. بدین منظور داده ها و اطلاعات مقاله از طریق مطالعات نظری جمع آوری و بر اساس مبانی نظری حوزه مطالعات تحلیل انتقادی زبان و مفاهیم کلیدی رویکرد پسااستعماری مورد تحلیل قرار گرفته اند. این مقاله با تمرکز بر ادبیات نمایشی ایران و تحلیل نمایشنامه بی شیر و شکر به عنوان یک نمونه موردی نوشته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبان؛ ادبیات؛ پسااستعماری؛ نمایشنامه؛ گفتمان؛ فرودست | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Social Role of Language: Violence, Repression, and Otherness in Dramatic Literature with a Postcolonial Studies Approach (Case Studies: Analysis of the Play Without Milk and Sugar) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Sadeq Rashidi | ||
| Faculty member of Farhangian University | ||
| چکیده [English] | ||
| The emphasis of postmodern and poststructuralist movements on the text and the textuality of social discourse has had a profound impact on the research and approaches adopted by many theorists of postcolonial studies. As a result, literary texts have been studied and researched as instruments of cultural domination and control far more than other forms of aesthetic production. The literary text is often seen as the site within which colonial culture has constructed and established indigenous identity. Contemporary literary theories have also led postcolonial theorists to emphasize the slips and omissions that reveal the agenda of colonial literary formulations. This has led to extensive debates about the meaning and use of language itself, raising questions about whether the continued use of colonial language in postcolonial culture is politically justified and an aesthetic choice, or merely a sign of continued subjugation to one of the major forms of colonial domination. The ways in which the texts of colonized peoples respond to their colonizers to create a mode of resistance is another important area of postcolonial engagement. In this article, based on qualitative research and critical analysis methodology, we critically examine the use of language in dramatic literature. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Language, Literature, Postcolonial, Drama, Discourse, subaltern | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 6 |
||