| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 550 |
| تعداد مقالات | 4,331 |
| تعداد مشاهده مقاله | 7,084,727 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,674,954 |
بررسی انتقادی الگوهای تصمیمگیری در سیاستگذاری تربیت معلم ایران | ||
| مطالعات سیاست گذاری تربیت معلم | ||
| مقاله 1، دوره 8، شماره 1، اردیبهشت 1405، صفحه 1-15 اصل مقاله (603.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/edup.2026.22986.1462 | ||
| نویسندگان | ||
| نسرین علی جانی* 1؛ امیرمحمد قیاسی2 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم تربیتی برنامه ریزی درسی، دانشگاه پیام نور مرکز تهران جنوب، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، مرکز دانشگاه آزاد اسلامی سلسله (شهر الشتر)، زیرمجموعه واحد خرمآباد، استان لرستان، ایران | ||
| چکیده | ||
| پیشینه و اهداف: با وجود قدمت بیش از یک قرن سیاستگذاری تربیت معلم در ایران، این حوزه همواره با چالشهای ریشهدار و پایداری چون کمبود نیروی انسانی کیفی، گسست میان نظر و عمل و ناپایداری در سیاستها مواجه بوده است. پژوهشهای پیشین عمدتاً بر نقد خروجی سیاستها متمرکز بودهاند، در حالی که خلأ پژوهشی عمیقی در زمینه تحلیل انتقادی الگوهای تصمیمگیری به جای صرفاً نقد سیاستها وجود دارد؛ امری که میتواند ریشههای بنیادین مشکلات را آشکار سازد. این مقاله با هدف بررسی و نقد تحلیلی الگوهای تصمیمگیری حاکم بر فرآیندهای سیاستگذاری تربیت معلم در ایران و شناسایی نقاط قوت و ضعف آنها انجام شده است. روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظاممند و تحلیل انتقادی اسناد بالادستی، قوانین مصوب مجلس، گزارشهای پژوهشی مراکز سیاستپژوهی و مقالات علمی مرتبط با سیاستگذاری تربیت معلم ایران انجام شده است. چارچوب نظری این تحلیل بر مدلهای کلاسیک و نوین تصمیمگیری در سیاستگذاری عمومی استوار است. یافتهها: یافتهها نشان میدهد که الگوهای تصمیمگیری در این حوزه عمدتاً از مدلهای «عقلانی-بوروکراتیک متمرکز» و «سیاسی-ائتلافی» تبعیت کردهاند. این الگوها منجر به چالشهایی نظیر گسست سیاستی، بیتوجهی به شواهد پژوهشی، مشارکت محدود و نمایشی ذینفعان کلیدی (بهویژه معلمان) و غلبه رویکردهای کوتاهمدت و بحرانمحور بر برنامهریزی راهبردی شده است. نتیجهگیری: در نهایت، این مقاله ضرورت گذار به سمت یک الگوی «تلفیقی-مشارکتی» مبتنی بر اصول حکمرانی شبکهای را به عنوان راهکاری برای برونرفت از چالشهای موجود پیشنهاد میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| الگوهای تصمیمگیری؛ تربیت معلم؛ حکمرانی آموزشی؛ سیاستگذاری آموزشی؛ مدل سیاسی؛ مدل عقلانی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Critical Analysis of Decision-Making Patterns in Iran’s Teacher Education Policy | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Nasrin Alijani1؛ Amirmohammad Ghiasi2 | ||
| 1M.A. Graduate in Curriculum Planning, Department of Educational Sciences, Payame Noor University, South Tehran Center, Tehran, Iran | ||
| 2B.A. Student in Psychology, Selseleh (Aleshtar) Center, Islamic Azad University, Khorramabad Branch, Lorestan, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objectives: Although teacher education policymaking in Iran spans over a century, it faces persistent challenges like qualified human resource shortages, theory-practice gaps, and policy instability. While existing literature evaluates policy outcomes, a deep gap exists in analyzing the decision-making patterns that formulate these policies. This article critically analyzes the decision-making patterns governing Iran's teacher education and identifies their strengths and limitations. Methods: This qualitative study employs a systematic review and critical analysis of upstream policy documents, parliamentary legislation, policy center reports, and relevant academic studies. The theoretical framework utilizes classical and contemporary public policy decision-making approaches. Findings: Decision processes in this area have primarily followed centralized "rational-bureaucratic" and "political-coalitional" patterns. These patterns contributed to policy discontinuity, limited research evidence utilization, tokenistic involvement of key stakeholders (particularly teachers), and the dominance of short-term, crisis-driven approaches over strategic planning. Conclusion: The study highlights the necessity of a paradigm shift toward a more integrative and participatory policymaking approach, grounded in network governance principles, to overcome current structural challenges. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Decision making patterns, Teacher education, Educational governance, Educational policy, Political model, Rational model | ||
| مراجع | ||
|
Akbari, S. (2023). Redesigning teacher education curricula in the age of artificial intelligence. Tehran: Farhangian University Press.
Akbarzadeh, M. (2023). New educational technologies and student learning styles. Journal of Educational Research, 15(2), 75–92.
Ariannajad, L. (2023). Futures studies in education: Approaches and applications. Tehran: Agah Publications.
Ashrafi, M. (2020). Educational justice in Iranian schools: Challenges and solutions. Tehran: Madreseh Publications.
Bahrami, S. (2021). Challenges of teacher education in the digital era. Journal of New Educational Technologies, 12(3), 45–65.
Beshiri, M. (2019). Human capital in Iran’s education system. Tehran: SAMT.
Fallahi, Z. (2023). Redesigning teacher education programs for the future. Journal of Teacher Professional Development, 7(4), 115–134.
Fatemi, E. (2022). Personalized learning in the future education system. Journal of Learning and Innovation Studies, 7(2), 50–78.
Ghanbari, E. (2020). Analyzing the gap between teacher-training universities and schools. Iranian Journal of Education, 10(1), 78–98.
Ghasemi, E. (2023). Professionalization of teachers and the role of universities. Journal of Education, 18(3), 45–66.
Hosseini, M. (2023). Teacher education and lifelong learning. Qom: Institute for Education and Training.
Jafari, H. (2022). The role of teacher-training universities in transforming the education system. Journal of Educational Sciences Research, 24(3), 44–67.
Karami, A. (2023). Teacher skill development in the digital era. Tehran: Madreseh Publications.
KhodaBakhshi, M. (2022). Soft skills for future teachers. Journal of Educational Development, 12(1), 13–34.
Khosravi, M. (2020). Digital divide in education and its consequences. Journal of Educational Technology Research, 9(4), 55–72.
Mirzaei, F. (2021). Regional learning ecosystem and teacher-training universities. Higher Education Policy Quarterly, 14(2), 90–119.
Mohammadi, M. (2021). Transformation in teacher education: Needs and approaches. Mashhad: Educational Sciences Research Center.
Moradi, E. (2021). The role of family in lifelong learning. Journal of Family Education, 9(1), 22–39.
Na’mati, M. (2019). The learning university: Foundations and approaches. Tehran: Allameh Tabataba’i University Press.
Na’mati, V. (2022). Teacher quality and the role of teacher-training universities. Journal of Educational Policy, 9(2), 55–78.
Najafi, S. (2022). Educational justice in the future perspective of Iran. Tehran: Moallem Publications.
Nasiri, L. (2022). Barriers to transformability in teacher-training universities. Journal of Education and Human Development, 11(3), 66–89.
Rezaei, S. (2023). Teacher-training universities and educational innovation. Tehran: Institute for Education and Training.
Sadeghi, M. (2022). Analysis of teacher education status in Iran based on transformation documents. Tehran: SAMT Publications.
Safari, N. (2021). Futures studies in the structure of teacher-training universities. Journal of Curriculum Planning Research, 23(6), 80–102.
Sajadi, R. (2021). Technology literacy and its role in the teaching profession. Journal of Curriculum Planning Research, 18(2), 21–40.
Zeraat, A. (2020). Interdisciplinary education in Iran. Journal of Modern Educational Sciences, 10(1), 1–21. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 373 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 108 |
||