آمار

تعداد نشریات25
تعداد شماره‌ها550
تعداد مقالات4,332
تعداد مشاهده مقاله7,090,736
تعداد دریافت فایل اصل مقاله3,678,393
صمیمی, زبیر, رحمانی, ارسلان, قدری, اسماعیل. (1405). اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی. نظریه و عمل در تربیت معلمان, (), -. doi: 10.48310/edu.2026.16734.1536
زبیر صمیمی; ارسلان رحمانی; اسماعیل قدری. "اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی". نظریه و عمل در تربیت معلمان, , , 1405, -. doi: 10.48310/edu.2026.16734.1536
صمیمی, زبیر, رحمانی, ارسلان, قدری, اسماعیل. (1405). 'اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی', نظریه و عمل در تربیت معلمان, (), pp. -. doi: 10.48310/edu.2026.16734.1536
صمیمی, زبیر, رحمانی, ارسلان, قدری, اسماعیل. اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی. نظریه و عمل در تربیت معلمان, 1405; (): -. doi: 10.48310/edu.2026.16734.1536

اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی

پژوهش در آموزش راهنمایی و مشاوره
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 تیر 1405
نوع مقاله: مقاله پژوهشی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/edu.2026.16734.1536
نویسندگان
زبیر صمیمی* 1؛ ارسلان رحمانی2؛ اسماعیل قدری3
1استادیار، گروه روانشناسی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران
2گروه علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران.
33. مربی، گروه علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بین المللی چابهار، چابهار، ایران
چکیده
پیشینه و اهداف: استفاده از شیوه‌های نوین در جهت پرورش مهارتهای روانشناختی دانشآموزان اهمیت فروانی دارد؛ بر این اساس پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی آموزش قصه گویی دیجیتال بر مهارت های همدلی و احساس امید به زندگی دانش آموزان انجام گرفت. روش‌ها‌: جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهرستان ایرانشهر در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد تقریبی 1021 نفر تشکیل داد که از بین آن ها تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای شدند و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جای‌دهی شدند. پس از انجام پیش آزمون، روش تدریس قصه گویی دیجیتال طی 12 جلسه 45 دقیقه‌ای (دو بار در هفته) برای گروه آزمایش اجرا شد. همه شرکت کنندکان قبل و پس از آموزش براساس پرسشنامه همدلی کودک و نوجوان ریف (2010) و پرسشنامه امید به زندگی اسنایدر (1991) مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس در نرم‌ افزار SPSS-27 تحلیل شدند.. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون، پس از کنترل اثر پیش‌آزمون، در همدلی عاطفی (85 /0 η²= ،001/0>p، 84/143F=)، همدلی شناختی (73/0 η²= ،001/0>p، 02/68F=)، همدلی جامعه‌یار (61/0 η²= ،001/0>p، 34/39F=) و امید به زندگی(75/0 η²= ،001/0>p، 20/83F=) تفاوت معنادار وجود دارد و آزمودنی‌های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون از میزان همدلی و امید به زندگی بالاتری در مقایسه با گروه کنترل برخوردار بودند.
کلیدواژه‌ها
مهارت‌های همدلی؛ امید به زندگی؛ قصه‌گویی؛ قصه گویی دیجیتال؛ دانش آموزان
عنوان مقاله [English]
The effectiveness of digital storytelling on students' empathy skills and sense of hope in life in Sixth grade male students
نویسندگان [English]
Zobair Samimi1؛ Arsalan Rahani2؛ Esmaeil Qadri3
1Assistant Professor Department of Psychology and Educational Technology, International University of Chabahar, Chabahar, Iran
2Department of Educational Sciences and Educational Technology, International University of Chabahar, Chabahar, Iran
3Instructor, Department of Educational Sciences and Educational Technology, International University of Chabahar, Chabahar, Iran
چکیده [English]
Background and Objectives: The use of innovative approaches for fostering students’ psychological skills is of great importance. Accordingly, the present study aimed to examine the effectiveness of digital storytelling instruction on students’ empathy skills and sense of hope in life. Methods: The statistical population consisted of all sixth-grade male elementary school students in Iranshahr during the 2023–2024 academic year (approximately 1,021 students). Using a multistage cluster random sampling method, 30 students were selected and assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). Following the pretest, the experimental group received digital storytelling instruction in 12 sessions of 45 minutes (twice a week), while the control group continued with conventional instruction. All participants were assessed before and after the intervention using the Rieffe Child and Adolescent Empathy Questionnaire (2010) and Snyder’s Hope Scale (1991). Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA) in SPSS version 27. Findings: The results of ANCOVA indicated significant differences between the experimental and control groups at the posttest stage, after controlling for pretest effects, in emotional empathy , cognitive empathy , prosocial empathy , and hope in life .
کلیدواژه‌ها [English]
Empathy skills, Hope in life, storytelling, Digital storytelling, Students
مراجع
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 72


سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب