| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 543 |
| تعداد مقالات | 4,293 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,985,995 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,580,515 |
تجربة زیستة دانشجومعلمان راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان از کاربرد هوش مصنوعی در توسعة سلامتروان فردی: یک مطالعه پدیدارشناسی | ||
| پژوهش در مطالعات برنامه درسی تربیت معلم | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 14 مرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/jcdr.2026.22438.1279 | ||
| نویسندگان | ||
| امیررضا علی محمدی* 1؛ محمدرضا نوروزی همایون2؛ اسماعیل صدری دمیرچی3 | ||
| 1گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| 3استاد، گروه مشاوره، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پیشینه و اهداف: با گسترش روزافزون کاربرد هوش مصنوعی در حوزههای آموزشی و روانشناختی، توجه به تجربة زیستة دانشجومعلمان رشتة راهنمایی و مشاوره از کاربست این فناوری در ارتقای سلامتروان فردی، اهمیتی فزاینده یافته است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربة زیستة دانشجومعلمان رشتة راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان از کاربرد هوش مصنوعی در توسعة سلامت روان فردی انجام شد. روشها: این پژوهش با رویکرد کیفی و در چارچوب پدیدارشناسی توصیفی کلایزی انجام گرفت. جامعه پژوهش شامل دانشجومعلمان (پسر) رشتة راهنمایی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان شهرستان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ بود. دادهها از طریق انجام ۱۴ مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته و با استفاده از نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری دادهها گردآوری شد. تحلیل دادهها با بهرهگیری از روش کدگذاری هفت مرحلهای کلایزی (1978) صورت گرفت. یافتهها: یافتهها نشان داد که دانشجومعلمان، هوش مصنوعی را عمدتاً بهعنوان میانجی شناختی و ابزار تفکر کمکی تجربه کردهاند که در موقعیتهای فشار تحصیلی، نشخوار ذهنی و تنهایی روانی، به کاهش اضطراب، افزایش خودآگاهی و ساماندهی افکار کمک کرده است. در عین حال، تجربه مشارکتکنندگان حاکی از دوگانگی فرصت و چالش در رابطه با هوش مصنوعی بود؛ بهگونهای که در کنار تسهیل خودمراقبتی و احساس کنترل روانی، نگرانیهایی درباره وابستگی شناختی، محدودیت در فهم عمیق هیجانات و جایگزینی تعامل انسانی مطرح شد. نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که نقش هوش مصنوعی در سلامت روان فردی، نقشی مکمل، مشروط و وابسته به سطح آگاهی و نحوه استفاده کاربران است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دانشجومعلمان؛ راهنمایی و مشاوره؛ هوش مصنوعی؛ سلامتروان؛ پدیدارشناسی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Lived Experience of Guidance and Counseling Student Teachers at Farhangian University from the Application of Artificial Intelligence in the Development of Individual Mental Health: A Phenomenological Study | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Amirreza Alimohammadi1؛ Mohammadreza Noroozi Homayoon2؛ Esmaeil Sadri Damirchi3 | ||
| 1Department of Psychology and Counselling, Farhangian University, P.O. Box 14665-889, Tehran, Iran. | ||
| 2Ph.D. Candidate in Counseling, Department of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. | ||
| 3Professor of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objectives: With the growing application of artificial intelligence (AI) in educational and psychological domains, attention to the lived experiences of student–teachers majoring in Guidance and Counseling regarding the use of this technology in promoting individual mental health has gained increasing importance. The present study aimed to explore the lived experiences of student–teachers in the Guidance and Counseling program at Farhangian University concerning the application of AI in the development of personal mental health. .Methods: This research employed a qualitative approach within the framework of Colaizzi’s descriptive phenomenology. The study population consisted of male student–teachers majoring in Guidance and Counseling at Farhangian University, Ardabil branch, during the 2024–2025 academic year. Data were collected through 14 in-depth, semi-structured interviews, using purposeful sampling until theoretical saturation was achieved. Data analysis was conducted following Colaizzi’s (1978) seven-step coding procedure. Findings: The findings revealed that the participants primarily experienced AI as a cognitive mediator and auxiliary thinking tool, which helped reduce anxiety, enhance self-awareness, and organize thoughts during situations of academic pressure, mental rumination, and psychological loneliness. At the same time, the participants’ experiences reflected a dual perception of opportunity and challenge concerning AI—while it facilitated self-care and a sense of psychological control, concerns were raised about cognitive dependency, limitations in deep emotional understanding, and the replacement of human interaction.Conclusion: The results indicate that the role of artificial intelligence in individual mental health is complementary, conditional, and dependent on users’ level of awareness and manner of utilization. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Student Teachers, Guidance and Counseling, Artificial Intelligence, Mental Health, Phenomenology | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7 |
||