| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 561 |
| تعداد مقالات | 4,460 |
| تعداد مشاهده مقاله | 7,467,415 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,905,714 |
تحلیل سبکشناسی شعر واصف باختری | ||
| پژوهش در آموزش زبان و ادبیات فارسی | ||
| دوره 7، شماره 3، مهر 1405، صفحه 19-34 اصل مقاله (549.52 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/rpllp.2026.23051.1345 | ||
| نویسندگان | ||
| تیمور مالمیر* 1؛ کریمه مفردزاده2 | ||
| 1استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پیشینه و اهداف: واصف باختری از شاعران معاصر فارسی در جغرافیای ادبیات دری افغانستان است. واصف باختری از شاعران معاصر فارسی در جغرافیای ادبیات دری افغانستان است. روشها: پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی - تحلیلی، تحول فکری و هنری واصف را در دو دورۀ زمانی بررسی میکند. یافتهها: شعر واصف باختری محصول تحول تدریجی، عمیق و معناگرایی است. شاعری است که از شور فردی به اندیشۀ جمعی، از زبان کلاسیک به زبان مدرن و از تصویرهای ساده به تصاویر چندلایۀ نمادین سفر کرده است. در عین بهرهگیری از سنت ادبی، نوآوریهای زبانی و ادبی چشمگیری دارد و توانسته است به یکی از نقطههای اتصال مهم میان شعر کلاسیک و شعر مدرن فارسی تبدیل شود. وی در دورۀ نخست، با محوریت «من» فردی و شخصی، به سیاست و حزبگرایی گرایش دارد. عاشقانهها، سوگسرودها و بوطیقا، بازتابدهندۀ تجربههای فردی و اجتماعی اوست و مقولههای رنج و پرخاشگری بر فضای فکریاش سایه افکندهاند. نتیجهگیری: توجه به آرایههای ادبی و استفاده از واژگان کهن، ابداع واژگان و واجآرایی در اشعار این دوره چشمگیر است. «من» فردی وی در دورۀ دوم به «من» اجتماعی و انسانی تغییر مییابد. واصف در این دوره، با رویکردی جامعهگرا و نمادین به تحلیل مسائل انسانی و اجتماعی میپردازد. در قلمرو ادبی نیز استفاده از اسطوره، نماد، پارادوکس، تشبیه و استعاره، و در قلمرو زبانی، توجه به قالبهای نوین شعر، تنوع ساختار جملات، کهنگرایی و ابداع واژگان افزایش مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیات دری افغانستان؛ واصف باختری؛ سبکشناسی؛ تحول فکری و اجتماعی؛ قالبهای نوین شعر در افغانستان | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Stylistic Analysis of Vasif Bakhtari's Poetry | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Teymoor Malmir1؛ Karimeh Mofradzaeh2 | ||
| 1Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Language and Literature, University of Kurdistan, Sanandaj, Iran. | ||
| 2Ph.D. Student in Persian Language and Literature, Faculty of Letters and Humanities, Kharazmi University, Karaj, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Background and Objectives: Wasef Bakhtari is a contemporary Persian poet in the literary tradition of Dari poetry in Afghanistan. This study examines the evolution of his intellectual and artistic perspectives across two distinct periods. Methods: Using a descriptive-analytical approach, this study investigates the intellectual and artistic development of Wasef Bakhtari over two periods. Findings: Bakhtari’s poetry reflects a gradual, profound, and meaning-oriented evolution. His poetic journey moves from individual passion to collective thought, from classical to modern language, and from simple imagery to multilayered symbolic representations. While drawing on literary traditions, he demonstrates considerable linguistic and literary innovation, establishing himself as an important link between classical and modern Persian poetry. In the first period, his poetry is primarily centered on the individual self and reveals an inclination toward politics and partisan ideology. His love poems, elegies, and poetic reflections reflect his personal and social experiences, while suffering and aggression are dominant themes in his intellectual outlook. Conclusion: The prominent literary features of this period include the use of rhetorical devices, archaic vocabulary, lexical innovation, and alliteration. In the second period, the individual self evolves into a social and human self. Adopting a socially oriented and symbolic approach, Bakhtari explores human and social issues. In terms of literary devices, his poetry increasingly employs mythology, symbolism, paradox, simile, and metaphor. Linguistically, this period is characterized by greater use of modern poetic forms, varied sentence structures, archaism, and lexical innovation. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Afghan Dari literature, Vasif Bakhtari, stylistics, intellectual and social development, New Forms of Poetry in Afghanistan | ||
| مراجع | ||
|
ابراهیمآبادی، علیرضا؛ حیدرینیا، هادی؛ و صادقزاده، محمود (1402). بررسی ویژگیهای محتوایی مکتب رمانتیسم فردی در سرودههای واصف باختری، جستارنامه ادبیات تطبیقی، 7 (2)، 5-27.
احمدزیار، حامد (۱۳۹۴). ویژگیهای دستوری و سبکشناسی جمله در شعر واصف باختری، فصلنامه زبان و ادب معاصر افغانستان، ۳ (۱)، ۷۵-۹۴.
ایرانزاده، نعمت الله؛ و قادری، محمدشاهپور (1402). تحلیل گفتمان انتقادی غزلیات واصف باختری بر مبنای رویکرد فرکلاف، ادب فارسی، 13 (1)، 133-153. doi: 10.22059/jpl.2023.357664.2169
باختری، واصف (۱۳۹۵). سفالینهای چند بر پیشخوان بلورین فردا، به کوشش ناصر هوتکی، کابل: عازم.
دانشگر، محمد؛ قاسمزاده، سیدعلی؛ و چهرقانی، رضا (1401). بازخوانی نقش و کارکرد فراخوانی شخصیّتهای اسطورهای در شعر پایداری افغانستان (مطالعۀ موردی اشعار واصف باختری بر اساس نظریۀ ژرار ژنت، ادبیات پایداری، 14 (26)، 127-152. doi: 10.22103/jrl.2022.3488.
شمیسا، سیروس (۱۳۷۳). کلیات سبکشناسی، چاپ دوم، تهران: فردوس.
طغیانی، اسحاق؛ فایز، محمد ظاهر؛ و آقاحسینی، حسین (1395). اندیشۀ انتقادی و بیان آیرونیک در بیان نامۀ وارثان زمین، فصلنامه نقد ادبی، 9 (36)، 143-163.
فاریابی، پویا (۱۳۹۴). درونمایههای اخلاقی و عرفانی در شعر واصف باختری، مطالعات تطبیقی ادبیات فارسی، ۵ (۲)، ۸۱–۹۶.
فضل، فضل الحق (1402). بازتاب مولفههای آرکائیسم در شعر معاصر افغانستان با تکیه بر اشعار واصف باختری، پاژ، 26 (51)، 75-100.
کاظمی، محمدکاظم (۱۳۹۲). در استوای فصل شکستن: تحلیل محتوایی و زبانی، تهران: نگاه.
موسوی، مرضیه؛ و رسا رفیعزاده، سرو (۱۳۹2). ادبی و بلاغی سخن واصف باختری، پاژ، 4 (13)، 59–۶8.
موسوی، ام فروه؛ و رحیمی، ساره (1402). پسوندهای صفتساز؛ ویژگی سبکی واصف باختری، پاژ، 26 (51)، 123-142.
هوتکی، ناصر (۱۳۹۵). دستینهها (هژده نگاه و نظر در شناخت ویژگیهای شخصیتی و ارزشیابی کارنامۀ فرهنگی واصف باختری). چاپ اول، کابل: عازم.
یسنا، محمدیعقوب؛ فلاح، مرتضی؛ و کهدویی، محمدکاظم (1402). بررسی بینامتنی اشعار اخوان ثالث و واصف باختری براساس نظریۀ ژولیا کریستوا، ادبیات تطبیقی، 15 (29)، 329-367.
doi:10.22103/jcl.2023.21110.3613 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 76 |
||