پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 515 |
| تعداد مقالات | 4,033 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,264,626 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,056,726 |
اصل مقبولیت مربی در فقه تربیت: تحلیل راهبردهای مدیریت فقدان مقبولیت | ||
| پژوهش در آموزش معارف و تربیت اسلامی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 01 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/riet.2026.21789.1606 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد سعیدی* 1؛ جواد محمدی2 | ||
| 1موسسه فقهی اصولی جواد الائمه ع | ||
| 2موسسه فقهی اصولی جواد الأئمه ع | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه اصل «مقبولیت مربی» در فقه تربیت و استخراج راهبردهای مدیریت فقدان آن انجام شد. این تحقیق در پی پاسخ به این پرسش اساسی بود که آیا شریعت اسلام، فقدان مقبولیت مربی را به عنوان یک واقعیت مؤثر در تعیین تکلیف عملی او به رسمیت میشناسد و برای آن راهکارهای شرعی پیشبینی کرده است یا خیر. پژوهش با روشی ترکیبی در دو فاز کیفی (تحلیل محتوای اسنادی آیات و روایات) و استنباطی (اجتهاد فقهی) به بررسی منابع اسلامی پرداخت. یافتهها نشان داد که مقبولیت مربی در نگاه اسلامی، فراتر از یک توصیه اخلاقی، یک «متغیر حکمی-روششناختی» مؤثر بر تکلیف عملی مربی است. آیات قرآن (همچون آیه استضعاف حضرت هارون) و روایات معصومین (ع) (از جمله روایت تقیه سندی امام باقر و روایت اصحاب شکاک) به صراحت واقعیت «فقدان مقبولیت» را به رسمیت شناخته و بر اساس آن، تغییر در تکلیف مربی را تجویز کردهاند. از دل این متون، پنج راهبرد اصلی برای مدیریت فقدان مقبولیت استنباط شد: ۱. انعطاف در شیوه بیان و مرجعنمایی ۲. تعدیل محتوا بر اساس ظرفیت متربی ۳. واگذاری امر به واسطه مقبول ۴. تقدم رابطهسازی بر محتواپردازی ۵. مدارا و پرهیز از رویارویی تخریبکننده. این راهبردها در قالب یک منطق مصلحتشناسانه و پویا ارائه میگردد که هدف آن حفظ امکان هدایت در بلندمدت است. نتیجه نهایی آنکه، «مقبولیت» در فقه تربیت به عنوان یک اصل روششناختی، مبنای مشروعیتبخشی به انعطاف در روشهای تربیتی در مواجهه با چالش فقدان پذیرش است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مقبولیت مربی؛ فقه تربیت؛ راهبردهای تربیتی؛ تقیه تربیتی؛ مصلحت در تربیت | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Principle of Instructor Acceptability in Educational Jurisprudence: Analysis of Strategies for Managing Lack of Acceptability | ||
| نویسندگان [English] | ||
| احمد سعیدی1؛ javad mohammadi2 | ||
| 1Theological Institute of Jawad Al-Aimmah (AS) | ||
| 2Jawad Al-Imam's (AS) Fundamental Jurisprudential Institute | ||
| چکیده [English] | ||
| This study explores the principle of "educator acceptability" within Islamic educational jurisprudence. It investigates whether Islamic law recognizes a lack of public acceptance as a legitimate factor modifying a teacher's duties and prescribes strategies for such scenarios. Analyzing Quranic verses and hadiths, the research finds that acceptability is a crucial methodological variable, not merely an ethical suggestion. Islamic texts explicitly acknowledge situations of low acceptability, permitting adjustments in educational duties. The study deduces five core strategies for managing this challenge: 1. Flexibility in teaching methods and citing acceptable authorities. 2. Adapting content to the learner's capacity. 3. Delegating instruction through a more accepted intermediary. 4. Prioritizing relationship-building over content delivery. 5. Practicing tolerance and avoiding destructive confrontation. These strategies form a dynamic, expediency-based framework designed to preserve the long-term possibility of guidance. Ultimately, the research concludes that "acceptability" is a foundational methodological principle in Islamic education, legitimizing pedagogical flexibility when faced with a lack of acceptance. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Acceptability of the instructor, jurisprudence of education, educational strategies, educational taqiyyah, expediency in education | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 12 |
||