پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شمارهها | 543 |
| تعداد مقالات | 4,246 |
| تعداد مشاهده مقاله | 6,846,027 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,484,897 |
کاربرد بازیهای سنّتی در آموزش زبان و ادبیات فارسی | ||
| پژوهش در آموزش زبان و ادبیات فارسی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 2، تیر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/rpllp.2026.23466.1358 | ||
| نویسندگان | ||
| هما مرادی نسب* 1؛ علیمحمد مؤذنی2 | ||
| 1گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| امروزه با پیشرفت در فناوری و دسترسی به اطلاعات گسترده، بیشازپیش، نیاز به کاربرد روشهای مؤثر آموزشی برای دستیابی به آموزش پایدار و یادگیر عمیق، مطرح میشود. در گذشته، بازی امری مجزا از آموزش تلقی میشد. کودکان بهدلیل انجام بازی تنبیه میشدند یا از آنها توقع میرفت که زمانی خارج از مدرسه و کلاس را به بازی اختصاص دهند. با پیشرفت آموزش، از قرن نوزدهم، آموزش و پرورش با بازی درآمیخت و آموزگاران به فکر تلفیق طرحهای آموزشی با فعالیتهای سرگرمکننده افتادند. تا کنون، شیوههای گوناگونی برای استفاده از بازی در آموزش درسهای مختلف پیشنهاد شده است. این شیوهها بیشتر تأثیرپذیرفته از روشهای آموزشی غربی هستند و در موضوع، زبان و ادبیات فارسی، تنوع کمی دارند. با توجه به اینکه هر زبان خصوصیات منحصربهفرد خود را دارد، این پژوهش در پی این است که روشهایی را در متون گذشتۀ فارسی بیابد که بازی تلقی میشده یا سرگرمکننده بودهاند، اما امروزه بهدلیل عدم شناخت آنها یا بهروزنکردن این شیوهها، چندان در آموزش زبان و ادبیات فارسی، نقشی ندارند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی، به معرفی این فنون و بازیهای سنّتی میپردازند و پیشنهادهایی را برای بهکارگیری آنها در آموزش دورۀ ابتدایی، مطرح میکند. یافتههای پژوهش نشان میدهند که بازیها و فنون قدیمی موجود در فرهنگ ایرانی، باعث تقویت مهارتهای شنیداری، خوانداری، نوشتاری و کلامی میشوند و آموزش واژهها، آرایهها، و درک مطلب را آسان میگردانند. دانشآموزان، ضمن آشنایی با پیشینۀ فرهنگی هر بازی، میتوانند براساس سلیقه و نیاز خود، تغییراتی در هربازی به وجود بیاورند و مطالب را بیاموزند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بازیهای سنّتی؛ بازیهای کلامی؛ آموزش؛ زبان و ادبیات فارسی؛ بازیسازی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Use of Traditional Techniques and Games in Teaching Persian Language and Literature | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Homa Moradinasab1؛ Ali Mohammad Moazzeni2 | ||
| 1Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| 2Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Today, with the advancement in technology and access to extensive information, the need for effective educational methods to achieve sustainable education and lasting learning has been raised. In the past, playing games was considered separate from education. Children were punished for playing or were expected to dedicate time outside of school and class to play. With the advancement of education, since the 19th century, education and training have been combined with play and teachers have thought about combining educational plans with entertaining activities. So far, various methods have been proposed for using games in teaching that are mostly influenced by Western educational methods. As each language has its own unique characteristics, this study seeks to find some games and entertaining methods in old Persian texts that do not play much role in teaching Persian language and literature due to lack of recognition or updating. This study introduces these traditional techniques and games using a descriptive-analytical method and proposes suggestions for their use in elementary education. The findings of the study show that the old games and techniques in Iranian culture not only strengthen listening, reading, writing, and speaking skills, but also facilitate the teaching of words, literary devices, and comprehension. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Traditional games, verbal games, education, Persian language and literature, gamification | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 13 |
||