پیوندهای مفید
آمار
| تعداد نشریات | 25 |
| تعداد شماره‌ها | 560 |
| تعداد مقالات | 4,460 |
| تعداد مشاهده مقاله | 7,441,861 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 3,888,365 |
تأثیر رویکرد ارتباطی در بهبود مهارت گفتاری زبان‌آموزان عربی در پایه دهم براساس نظریه تعامل اجتماعی ویگوتسگی | ||
| بحوث فی تعلیم اللغة العربیة و آدابها | ||
| دوره 8، شماره 2، مهر 1405، صفحه 23-1 اصل مقاله (621.87 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.48310/alle.2026.21955.1351 | ||
| نویسندگان | ||
| عبداله حسینی* ؛ رامین صداقت؛ سمیرا خدامرادی | ||
| گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رویکرد ارتباطی در بهبود مهارت گفتاری زبان‌آموزان عربی پایه دهم، مبتنی بر نظریه تعامل اجتماعی ویگوتسکی انجام شد. روش پژوهش از نوع کمی و طرح آن نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل بخشی از زبان‌آموزان عربی پایه دهم شهرهای تهران و کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از میان آن‌ها، ۱۵۰ نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۷۵ نفر) و کنترل (۷۵ نفر) جای‌دهی شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی جرابک (۲۰۰۴) با ۳۴ گویه و مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت جهت سنجش مهارت‌های ارتباطی عمومی و همچنین یک آزمون شفاهی عملکردی محقق‌ساخته برای سنجش مهارت گفتاری عربی بود. پایایی پرسشنامه مذکور در مطالعات پیشین (حسین‌چاری و فداکار، ۱۳۸۴) با استفاده از روش آلفای کرونباخ ۰/۷۱ گزارش شده است. پس از اجرای پیش‌آزمون، گروه آزمایش به مدت ۱۰ هفته (۲۰ جلسه) تحت آموزش با رویکرد ارتباطی مبتنی بر اصول تعاملی ویگوتسکی قرار گرفتند، درحالی‌که گروه کنترل آموزش‌های معمول را دریافت کردند. داده‌های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که رویکرد ارتباطی تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود مهارت گفتاری زبان‌آموزان عربی پایه دهم داشته است. این نتایج با تأکید بر نظریه ویگوتسکی، نقش حیاتی تعامل اجتماعی و فعالیت‌های گفتگومحور و مشارکتی را در فرایند اکتساب زبان و ارتقای مهارت‌های کلامی تأیید می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| نظریه تعامل اجتماعی؛ ویگوتسکی؛ رویکرد ارتباطی؛ مهارت گفتاری عربی؛ زبان‌آموزان عربی؛ دانش‌آموزان متوسطه پایه دهم تهران و کرج | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Impact of the Communicative Approach on Improving the Speaking Skills of Tenth-Grade Arabic Learners Based on Vygotsky’s Social Interaction Theory | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Abdollah Hosseini؛ Ramin Sedaghat؛ Samira Khodamoradi | ||
| Department of Arabic Language and Literature, Kharazmi University, Tehran, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| In the Iranian educational context, Arabic language instruction has traditionally emphasized grammatical rules and translation, often providing limited opportunities for students to develop functional speaking skills. This study investigated the effectiveness of a communicative approach grounded in Vygotsky’s Social Interaction Theory in improving the Arabic speaking skills of tenth-grade students. A quantitative quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and control group was employed. The statistical population comprised all tenth-grade Arabic language students in Tehran and Karaj during the 2024–2025 academic year. Using multistage cluster sampling, 150 students were selected and randomly assigned to an experimental group (n = 75) and a control group (n = 75). Data were collected using Jerabek’s Communication Skills Questionnaire (2004) and a researcher-developed oral performance test assessing fluency, grammatical accuracy, vocabulary, pronunciation, and coherence. The experimental group participated in a 10-week intervention consisting of 20 sessions based on Communicative Language Teaching and Vygotskian principles of social interaction and scaffolding, while the control group received conventional instruction primarily focused on grammar and translation. The results showed no statistically significant difference between the two groups at the pre-test stage (p > 0.05). However, following the intervention, the experimental group demonstrated a substantial improvement in speaking performance, with the mean score increasing from 45.20 to 66.10, compared with an increase from 44.95 to 51.50 in the control group. Analysis of covariance revealed a statistically significant difference between the groups in post-test speaking scores, F(1, 147) = 138.80, p < 0.001, with a partial eta squared of 0.486. These findings indicate that the communicative approach, when implemented in accordance with Vygotsky’s principles of social interaction and scaffolding, can significantly enhance Arabic speaking skills among tenth-grade learners. The findings further suggest that collaborative, dialogue-based activities within learners’ Zone of Proximal Development can create greater opportunities for meaningful language use and active classroom interaction. The study therefore highlights the importance of moving beyond predominantly grammar- and translation-oriented instruction toward more interactive and learner-centered approaches to Arabic language teaching in Iranian secondary schools. | ||
| کلیدواژه‌ها [English] | ||
| Communicative Language Teaching, Vygotsky’s Social Interaction Theory, Arabic speaking skills, Zone of Proximal Development, scaffolding, tenth-grade students, quasi-experimental research | ||
| مراجع | ||
|
انصاری، زهرا، (1402)، بررسی رویکرد اجتماعی فرهنگی ویگوتسکی در تدریس عربی، همایش کنفرانس یافته‌های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری (مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین‌المللی و سومین کنفرانس ملی یافته‌های نوین در مدیریت، روانشناسی و حسابداری (ملی).
آبدری حدیثه و همکاران (1400)، عوامل مؤثر بر آموزش نقشه مفهومی در ارتقای آموزش زبان دوم دانش‌آموزان دوره متوسطه با تأکید بر رویکرد ارتباطی، نشریه نوآوری‌های مدیریت آموزشی، شماره 63.
پروینی، خلیل (1389)، بررسی و نقد روش آموزش زبان عربی به شیوه مستقیم (بررسی موردی کتاب‌های دکتر حسین خراسانی)، جستارهای زبانی، ش 2، صص 32-7.
حسین چاری مسعود و دلاورپور محمد آقا، (1385)، "آیا افراد کمرو فاقد مهارت‌های ارتباطی‌اند؟ " روانشناسان ایرانی، سال سوم شماره 10.
حسین چاری، مسعود و فداکار، محمدمهدی (1384)،"بررسی تأثیر دانشگاه بر مهارت‌های ارتباطی بر اساس مقایسه دانش‌آموزان و دانشجویان". دو ماهنامه علمی- پژوهشی دانشور رفتار سال دوازدهم، دوره جدید، شماره 15، صص 32- 21.
خسروی زاده، امید، (1402)، تحلیل تأثیر نظریه یادگیری مشارکتی ویگوتسکی بر توسعه مهارت‌های گروهی، نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه، ش 9.
خسروی نژاد شهرزاد و پیری عفت، (1402)، طراحی الگوی رویکرد ارتباطی در آموزش زبان جهت ارتقای مهارت‌های زبان انگلیسی، نشریه رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، شماره 60.
ریچاردز، جک سی و راجرز، تئودور)1396(: رویکردها و روش‌ها در آموزش زبان، ترجمه: علی بهرامی، ویراست سوم، تهران، رهنما.
زرنوشه فراهانی، حسن (1401)، نگاهی متفاوت به آموزش قرآن؛ بهره‌گیری از رویکرد ارتباطی در آموزش زبان دوم، نشریه مطالعات علوم قرآن، ش 11.
صحرایی، ر.م. و میدانی، ف، (1390). برنامه درسی تکلیف محور، رویکردی نوین برای تقویت فارسی آموزی، زبان و ادب فارسی، ش 47.
ضیاء حسینی، محمد، (1385): روش تدریس زبان دوم، تهران، رهنما.
فکری مسعود و همکاران (1400). تحلیل محتوای کتاب‌های «عربی زبان قرآن» متوسطه دوم (عمومی) براساس برنامه درسی و رویکرد ارتباطی آموزش زبان، شماره 58، صص 114-93.
معراجی، زهرا، ۱۴۰۰، استفاده از رویکرد ارتباطی و نقش فناوری در آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان، همایش پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران (مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین‌المللی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران (بین‌المللی).
یوسفی، فریده (1385)، رابطه هوش هیجانی و مهارت‌های ارتباطی در دانشجویان. روانشناسان ایرانی، سال سوم شماره 9، صص 135- 123.
Daniels, H. (2001). Vygotsky and Pedagogy. Routledge.
Moll, L. C. (2014). L.S. Vygotsky and education. Routledge.
Progress, reflections, and the road ahead. American Psychologist, 73(4), 593-600.
Salas, E., Reyes, D. L., & McDaniel, S. H. (2018). The science of teamwork.
Slavin, R. E. (2015). Cooperative learning in elementary schools. Education 3-13،43(1), 5-14. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 132 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 54 |
||